Saturday, July 11, 2009

visionaire Troonrede

Volgens de nieuwe opzet van de 3e dinsdag in september is er een andere wijze van rede-voering op til. Dit wordt in dialoog gezet door Marc Chavannes, redacteur van het nrc: Prinsjesdag om na te praten?

Ik meen er goed aan te doen de volgende bijdrage daar aan te dragen (en zie toe hoe de plaatsing ervan volgt):

beste Marc, de voorgestelde wijziging luidt:

"De Troonrede moet (dan) niet meer een opsomming van beleid zijn, maar een visionair verhaal over wat er aan de hand is in de samenleving."

Hierop kan ik als pionierend directeur van de stichting Waternet persoonlijk op reageren waardoor de klassificatie die ik geef van/aan mijn werking in de samenleving kan vervallen voor de lezer die daar in tranparantie wel over geïnformeerd mag zijn. (en ik geef toe dat ik e.e.a. eenvoudiger zou kunnen formuleren wanneer ik de luizen in de pels meer duld als tijdsvergende wezens die te ignoreren zijn)

Wat is het geval? In mijn pionierend burgerschap in enig tijdgewricht tussen pim en theo onderneem ik een dialoog die ook het karakter heeft van een volksreferendum echter dan in een stichtelijke baar van een Hoofdstedelijke Watersectie - die ik hier even niet identificeer.

Wat is de dialoogvorm? En hoe is deze gelanceerd?

De dialoog wordt in wezen gelanceerd door de overheidsmanager in spé van het betreffende kalenderjaar bij de vraag : "Moeten wij nog doorgaan met het verstrekken van kerstpakketten?"

Deze uitnodiging wordt opgepakt met het ambtenaren initiatief "zullen wij met elkaar een nieuw kerstverhaal schrijven?"

De dialoogvorm vind in de eerst 3 aanzetten de vorm van het alfabet. Dit wil zeggen dat topic-items 4 t/m 26 zich ordenen met de beginletters D t/m Z. En elke medewerker is uitgenodigd om een bijdrage te leveren.

Uiteindelijk wordt de betreffende ambtenaar na enkele maanden ONTSLAG AANGEZEGD.

Dit als een weergave van een visionair in Nederlands Burgerschap die ondertussen ook a) een brandaanslag overleeft b) geïnstalleerd is als adviseur van de wereldeenheid en vredeseducatie c) in mei 2009 dhr. Arun Gandhi rondleidde op spreekbeurten in Utrecht, Den Haag en Amsterdam d) in 1991 een nieuwe dispensatie schreef voor het houden van verkiezingen (ergo: niet meer "slechts" wegwijzen met het vingertje)

Ik vertel hier wel bij dat ik persoonlijk in relatie ben met de hoofdstedelijke ambtenaar en planetair (Obama-fähig) adviseur.

Groet, Cees
soldaat van de KP; wachtmeester van HM


Relevant kan het nog zijn hier een notie van wijlen Heer Claus van Amsberg aan toe te voegen: "het ijkpunt van handelen bevindt zich aan de bron"

Dit laatste kan in de praktijk worden geschaard aan het optreden van elke directeur van enig collectief in enige bedoeling; ik noem gemakshalve bankdirecteuren en ook rechtbank magistraten; ook stchtingsbestuurderen zijn hier welkome personen.

In dit verband quote ik ook een snede uit een regeringsrapport:
"De huidige crisis heeft namelijk aangetoond dat kwetsbaarheden in deze ene specifieke sector verstrekkende gevolgen kan hebben voor de rest van de economie. Om de centrale positie van financiële instellingen beter te kunnen waarborgen, is het noodzakelijk om verkeerde prikkels en ontwikkelingen uit het verleden aan te pakken."


Immers ... elke stichting van zekere grootte is te beschouwen als een bank met haar eigen kwetsbaarheden (en kwestiebaarheden ook!). En het woord kwetsbaar is in voortdurende relatie met de persoon die zich leent aan een bestuurdersrol: "je dient je kwestbaar op te stellen". En dit adagium leg ik op transparante wijze ook voor aan bestuurders van enig stichtingsbestuur zoals bijv. weer in het water en onder toezicht van de inspecteur genaamd de zich oefenende koning in spé , den heer W.A. van Oranje Nassau ; elders bekend als Willem van Buren. En ... van de Prins weet ik geen ... (vult u dit aan?).

uw "narretje",
S'ace