Thursday, November 5, 2009

advocaat & curatieve behandeling

ik kon het niet nalaten mijn dienst aan het volk te tonen in de opdoen geldende zaak omtrent een advocaat. mogelijk is dit ingegeven door het zicht dat ik op dit vak heb gekregen vanwege mijn medezeggenschapswerk bij de stichting Waternet v/h DWR.

het artikel is hier te vinden
en ik heb mijn bijdrage als journalistiek stukje hieronder toegevoegd (het is aangeboden aan de publike functie van de krant).

tja, interessant in het kader van advocatenpraktijken is ook de leverancier van de slagroom bovenop het advocaatje, zo plastisch gesteld.

zo worden advocatenpraktijken ingehuurd door overheidsbedrijven die zelf het credo van dienstbaarheid bedrijven in het quantum van samenleving. Ergo, waar ik hier op wijs is dat daar geen behoefte is aan praktijken van lieden die het bijv. het epicurisme bedrijven onder het motto van robuust hakken met een mes. Dit staat immers op gespannen voet met het tweezijdig snijdende zwaard.

In de volksmond - op de werkvloer - spreekt men dan van "kleinekinderengedrag" bij - u kunt het raden - het hogere volk "met een gezicht" - "a face" zeggen de Engelstaligen dan. Welnu, het gezonde verstand komt eerst ... en dit betekent dat je pas een gezicht kunt hebben/verkrijgen als je een eervolle prestatie levert in dienst van diezelfde samenleving. Dit is ook min of meer de garantie dat je dat gezicht blijft honoreren met verstandig opereren én in functie met het vertonen van je gezicht tijdens de woordkeuzes gevoerd ter articulatie van "de beschouwing" ter facilitering van de besluitvorming, cq. het uiteindelijke besluit.

Afsluitend met de opmerking dat de overheid zelf per 1999 het "code of conduct" inzake ethisch gedrag onderschrijft en nastreeft. Of dit in te vertrouwen betrekkingscodes ook wordt geijkt, dat verdraagt vertoning op een open medium als internet. Dan vallen de rijpe appelen vanzelf van de boom ... en niet al te ver van haar stam(boom).

Vermoede Praktijk bij de Centrale Raad van Beroep voor Ambtenaren lijkt dat epicuristen zijn ingehuurd om de rechters af te schermen. Op zich te beschouwen als "ondernemende praktijken" die de overheidsbesturen doen afschermen van rechterlijk zwaardwerk. Voorbeeld? De urenmanager van de Rechterlijke Kamer meent uitspraken te moeten ondertekenen met de afkorting "get.".

Tip voor alle ambtenaren in procedure: Kijk eens in het woordenboek wat het betekent: "getekend" of "getuige" ...

Ergo: indien niet getekend door de rechter is er niets aan de hand: er is geen uitspraak ...
(ook al is er afgestempeld en geparafeerd door wie dan ook) want er is niet getekend.
En veelal is het stuk door u - de rechtzaakvoerman - geen reden het papiertje ter ondertekening voor te leggen aan diezelfde vertrouwde rechter.

Wat is er dan wel aan de hand?

Tja, uw geduld wordt op de proef gesteld en zo mogelijk dient u nu de rechter te voorzien van informatie die smadelijk is voor enkele lieden die een valse toon aanslaan. (U wilde, bijv., die gegevens eerst verstrekken indien de wederpartij zich met u in gesprek toont. U gedraagt zich als mens door een ander niet te willen schaden.)

U heeft de zitting bijv. door laten gaan onder het kopje dat u er aan hecht: "een bewustzijnsoefening".

Dat is niet aan u verplicht om dit ter zitting vooraf te doen aan de behandeling. Immers er worden slechts betrouwbare professionals toegelaten. En indien dit achteraf is gebleken als "niet kloppend" dan was er sprake van "enige niet-valide opkomst", of in het verlengde daarvan "niet complete opkomst".

Als ex-intelligentia van de regelkring NUL van de nationale trots op luchtvaartgebied kan ik u met een gerust hart melden: "er wordt niet gevlogen".

Ter plekke voert u het begrip "simulatie" telepathisch op - dwz. u weet wat u doet , echter weet een ander het ook? Het antwoord op die vraag wordt door elk individu zelf beantwoordt op het moment dat "de aap uit de mouw komt". Dat moment agendeer je dan in samenspraak binnen de minimale termijn van 2 jaar.

Crux in het spanningsveld is dan dat er niet is getekend binnen de vooraf gestelde termijn alhoewel er door "een onverlaat" wel is geparafeerd als burocratische illustratie van enig regie voerend apparaat. Van de als opgevoerde "getuigen" (2e betekenis van "get.") is de zintuigelijke kwaliteit van de 5 bekende kwaliteiten bekend verondersteld als werkend. Van de telepathische kwaliteit zal dit blijken op het moment suprême - als het al niet wordt afgekocht wegens "handels" interventie.

so far ...


Wat betreft vertrouwenveld volg ik met praktiserende interesse de notie van dhr. M. Huibregsen , die voorzitter is - naar ik meen - bij de Publieke Zaak. Ik ken deze heer - die ooit streed met dhr. W.A. van Oranje Nassau om een plek in het IOC-comité - van de Treaty of Noordwijk aan Zee (Bretton Woods Alternatief ter voorkoming van de Huidige Crisis - toen in dec'2000).


"Er is vertrouwen totdat blijkt dat het er niet (meer) is"


Niet dat je dan weet waar het vertrouwen aan te verlenen is, al zal heel vaak het collectief als "heerser" in het gelijk worden gesteld ten laste van de pionier die nu juist het integriteitsveld ten opzichte van de missie bedrijft. Ergo, het zou kunnen dat je bent aangeland in de wereld van het grote geld - anders dan het groote dat geldt. Dit is vanzelf een lucratief terrein voor de "tuinfilosofen" die robuust de klus doen en weer oprukken naar een andere klus.

De bestuurleden van een stichting zijn altijd op persoonlijke titel verantwoordelijk voor wat er gebeurd in het publieke bedrijf. Het is vanzelf ambigue - dubbel intelligent - als directeur en bestuurder elkaar "de hand boven het hoofd houden" met het vertoon van mediageniek vertoon en de ware werker / diener wordt afgeschoffeld door - uiteindelijk - de rechter - die dan ook nog gegijzeld kan zijn in een zogeheten democratische garantie dat het wel goed komt.

Jap Peter Balkenende, de bekende premier met 4 kabinetten opzak naar Europa (zegt men), wordt op de keeper beschouwd hoog aangeschreven met zijn aanwijzing: "indien er een beslissing wordt genomen dan dien je je erbij mee te geven".

Geconverteerd naar de mensentaal heet dit: "er is niets gebeurd tot de handtekening er staat" ; en dit geldt ook voor de afkoopregeling die elke integere ambtenaar krijgt/verdient. Zoals de ex-secretaris van de hoofdstad beweert: "je moet je zo duur mogelijk verkopen".

Dat het volk niet altijd begrijpt wat er dan feitelijk gebeurt is weer te begrijpen door een opmerking van Bos: het volk krijgt de beste regeerders die zij zich wenst via de geldende werkwijze (kiezen/kiesstelsel).

Dat het vigerende kiestelsel niet meer van deze tijd is, tja ... dat laat weer ergens anders op wachten : misschien wel weer het doorbreken van het bewustzijn bij de mens zelf?